ندارد ؟ ! اگر درست فكر كنيم متوجه مىشويم كه در برابر شبيخون الهى بايد بيشتر وحشت و خوف داشته باشيم و نسبت به مسائل دنيوى بيشتر زهد بورزيم ؟ ! حضرت در ادامهء اين روايت مىفرمايد : اين همان است كه خداوند در قرآن مىفرمايد : ( ذلِكَ لِمَنْ خافَ مَقامِى وَخافَ وَعِيد ) ؛ « 1 » كه در اصل « خافَ وعيدى » بوده و آن كسره در وعيد ، دلالت بر ياى متكلم محذوف دارد . برادران ! چه كسى سزاوارتر است به اين‌كه دستورات ، راهنماييها و بيانات الهى را - كه هر كدام در نوع خودش بهترين بيان و رهنمود و راهنمايى است - رعايت كند ؟ ما روحانيان كه مدعى هستيم راه حضرت سجاد ( ع ) را مىپيماييم و خود را نمايندهء ائمه معصومين : مىدانيم به انجام اين فرامين سزاوارتريم ؛ اگرچه همهء مردم موظف هستند . اميدوارم كه خداوند تبارك و تعالى ما را به اخلاق اسلامى متخلق بفرمايد ، و رفتار ما در داخل و خارج منزل به‌گونه‌اى نباشد كه موجب تنفر مردم از روحانيت شود . والسلام عليكم ورحمهء الله و بركاته

--> ( 1 ) . إبراهيم ، آيهء 14 . پيروزى بر ظالمان و حكومت بر زمين به دنبال نابودى آنان ، از آن كسانى است كه از « مقام خداوند » بترسند . در اين‌كه منظور از كلمهء « مقام » در اينجا چيست ؟ احتمالات متعددى داده شده كه ممكن است همهء آنها صحيح و مراد از آيه باشد « يعنى آنان كه خدا را بر خود ناظر مىبينند ، از حساب و اجراى عدالت او در بيم و هراسند ، ترسى سازنده كه آنان را به احساس مسئوليت در هر كار دعوت مىكند و از هر گونه بيدادگرى و ستم و آلودگى به گناه باز مىدارد ، پيروزى و حكومت روى زمين سرانجام از آن ايشان است .